این جهان برای هر یک از رنگ های خود
اخلاقی جداگانه دارد
من اما
دارم کودکی ام را
از کمدی تاریک بیرون می کشم
حالابعد این همه وقت و انتظار
تنت بوی تابوت میدهد لعنتی
نگاه کن
دارم گم میشوم
چقدر هی دوباره خودم باشم و
ناگهانی یک ناشناس
نگاه کن
اصلا بیا به خانه بر گردیم
اینجا هر آدمی بی دلیل گم می شود
من هم
گریه ام میگیرد و
به پلک هایت که دست میزنم
یک دیوانه ام اما
با فلسفه های آماس کرده ی درپیراهنت

ابراهیم عالی پور